Arkadaşlık ve Dostluk…

Arkadaşlık ile dostluk arasında kalın bir çizgi var. Türkçe’de pek çok isim ve sıfatı bol keseden harcamaya alıştığımız için “dost” kelimesini de her önümüze gelene söyleyiveriyoruz.
Halbuki bu, öyle kolay kolay oluşabilecek bir bağ değil. İki insanın dost olabilmesi için yıllar geçmesi, çeşitli imtihanlardan geçilmesi gerekir. En ufak bir sıkıntıda kopuveren bir ilişki asla dostluk olamaz.
Gün içinde pek çok kişiyle tanışıp konuşuyoruz. Zaman zaman onlarla dertleşiyoruz bile. Ama bu durum olsa olsa arkadaşlık diye adlandırılabilir.
İş, fedakarlık yapmaya geldiğinde bir takım tepkiler değişiyorsa, o zaman durumu yeniden gözden geçirmek lazım demektir.
Hepimizin başına gelmiştir. Kanımızın kaynayıverdiği, samimi bulduğumuz, hatta sevdiğimiz insanların bir süre sonra değiştiğine hatta bizi üzecek davranışlarda bulunduğuna şahit olmuşuzdur.
Bu neden böyle olur, neden değerli bir hazine olan dostluk bozuk para gibi harcanır, anlaması zor.
Hayat şartları ve psikolojik dalgalanmalar sebep olarak gösterilebilir elbette. Ama sevgi varsa ve kalbin derinlerine yerleşmişse bir defa, o zaman hiçbir şartın bunu değiştirememesi gerekmez mi?
Benim bakış açım belki biraz romantik ve fazla hassas bulunabilir. Buna da saygım var. Ama insanlar arasında bir takım temelleri atıp üzerine  inşa etmek öylesine zor ve zahmetli bir iş ki, her defasında yeniden başlamak zoruma gidiyor.
İnsan ilişkilerinde fedakarlığın bile yan etkisi olabiliyor. Karşınızdakine bir iyilik yapıyorsunuz. Bunu ikinci, üçüncü ve sayısız iyilik hatta fedakarlık izliyor.zamanlar sevinen ve müteşekkir olan muhatabınız bir müddet sonra yapılanları normal bulmaya başlıyor. Hatta sizi, bunları yapmaya mecbur gibi algılıyor.
A zaman ortaya kullanma ve kullanilma gerçeği çıkıyor. Bu acı bir tablo. Kırıcı ve yaralayıcı. Özellikle sevildiğini zanneden taraf aslında sevilmediğini sadece kullanıldığını anladığında sarsılıyor.
Tabii yine de aslında kaybeden taraf, kullanan taraf oluyor. Çünkü kötü niyet önünde sonunda ortaya çıkıyor ve hayatta bir destek olarak gördüğünüz kişiden mahrum kalıyorsunuz.
Kısacası arkadaş çok ama dost, yok denecek kadar az. Bu da dünyadaki acı gerçeklerden bir tanesi işte.